Modelowanie procesów biznesowych

Modelowanie procesów biznesowych to tworzenie uporządkowanego opisu sposobu realizacji zadań w organizacji. Model pokazuje, jakie czynności są wykonywane, w jakiej kolejności, przez kogo i na podstawie jakich zasad.

Modelowanie procesów biznesowych - co to jest?


Najczęściej przyjmuje postać diagramu uzupełnionego opisem ról, danych i reguł. Pomaga przedstawić cały przebieg sprawy, np. od złożenia wniosku zakupowego do jego zatwierdzenia albo od otrzymania reklamacji do przekazania odpowiedzi klientowi. Modelowanie jest jednym z elementów projektowania i rozwijania procesów w systemach BPMS.

Dobrze przygotowany model określa:

  • Początek i koniec procesu - co uruchamia sprawę i jaki rezultat oznacza jej zakończenie.
  • Zadania i kolejność działań - co należy wykonać i jakie są zależności między etapami.
  • Role i odpowiedzialność - kto realizuje zadania, podejmuje decyzje i nadzoruje proces.
  • Dane oraz dokumenty - jakie informacje są potrzebne i co powstaje podczas pracy.
  • Warunki przejścia - kiedy sprawa trafia do kolejnego etapu lub innego odbiorcy.
  • Wyjątki - jak obsłużyć braki, odrzucenie, opóźnienie lub wycofanie sprawy.

 

Modele AS-IS i TO-BE


W modelowaniu rozróżnia się dwa ujęcia:

  • AS-IS - opisuje rzeczywisty, obecny przebieg procesu, w tym ręczne czynności, miejsca oczekiwania i nieformalne uzgodnienia.
  • TO-BE - przedstawia docelowy sposób działania po wprowadzeniu zmian.


Porównanie obu modeli pomaga ustalić, które etapy warto uprościć, jakie reguły doprecyzować i gdzie zastosować automatyzację. Analiza powinna uwzględniać doświadczenia osób faktycznie realizujących zadania.

 

BPMN w modelowaniu procesów


BPMN, czyli Business Process Model and Notation, to standard graficznego przedstawiania procesów biznesowych. Zapewnia wspólny sposób zapisu, który ułatwia współpracę osób biznesowych, analityków i specjalistów IT.

Diagram może służyć dokumentowaniu i analizie pracy, a także przygotowaniu rozwiązania informatycznego. Samo zastosowanie notacji wymaga jeszcze uzgodnienia logiki procesu i szczegółów jego realizacji.

 

Cel biznesowy


Celem biznesowym modelowania procesów jest zrozumienie i uzgodnienie sposobu pracy oraz zaprojektowanie zmian odpowiadających potrzebom organizacji.

Model pomaga wykrywać zbędne przekazania, powtarzające się czynności i niejasną odpowiedzialność. Pozwala również omówić przyszły sposób działania przed rozpoczęciem konfiguracji systemu. Dzięki temu zespół może wcześniej rozstrzygnąć, kto podejmuje decyzje i jak obsługuje się sytuacje nietypowe.

 

Korzyści


Do ogólnych korzyści z modelowania procesów biznesowych należą:

  • Lepsze zrozumienie pracy - wspólny obraz przebiegu sprawy dla wszystkich uczestników.
  • Jasna odpowiedzialność - wskazanie wykonawców, akceptantów i właściciela procesu.
  • Wykrywanie wąskich gardeł - identyfikacja miejsc oczekiwania i zbędnych przekazań.
  • Spójne zasady obsługi - uzgodnienie decyzji, wyjątków i wymaganych informacji.
  • Łatwiejsze przygotowanie automatyzacji - określenie potrzeb przed konfiguracją rozwiązania.
  • Sprawniejsze wdrażanie pracowników - możliwość wyjaśnienia zadań na podstawie czytelnego modelu.


Korzyści operacyjne, takie jak krótszy czas realizacji, należy potwierdzić po wprowadzeniu zaprojektowanych zmian.

 

Jak działa modelowanie procesów biznesowych w LOGITO?


LOGITO łączy graficzne modelowanie procesów w BPMN z konfiguracją workflow w podejściu low-code/no-code. Użytkownik projektujący obieg może określać ścieżki zadań i decyzji, przypisywać role oraz sprawdzać scenariusze przed udostępnieniem procesu pracownikom.

Diagram jest powiązany z elementami potrzebnymi do wykonania procesu, m.in. formularzami, akcjami, odbiorcami zadań i statusami. Zakres konfiguracji zależy od logiki obiegu i wymaganych integracji.
 

Korzyści z LOGITO

Zagrożenia bez LOGITO

Graficzne projektowanie przebiegu zadań i decyzji.

Rozproszone opisy utrudniające ustalenie wspólnej wersji procesu.

Powiązanie etapów z rolami i odbiorcami zadań.

Niejasna odpowiedzialność i ręczne szukanie osoby, która powinna zająć się sprawą.

Konfiguracja warunków kierujących dokument do odpowiedniej ścieżki.

Niejednolite podejmowanie decyzji i pomijanie wymaganych akceptacji.

Połączenie obiegu z formularzami, statusami i powiadomieniami.

Dodatkowe przekazywanie informacji między dokumentacją procesu a codzienną pracą.

Testowanie scenariuszy przed uruchomieniem obiegu.

Wykrywanie pominiętych wariantów dopiero podczas obsługi rzeczywistych spraw.

Możliwość rozwijania i wersjonowania procesów.

Trudności w zarządzaniu kolejnymi zmianami i ustaleniami dotyczącymi obiegu.


Możliwości te opisują materiały LOGITO dotyczące BPMN, workflow oraz konfiguracji diagramu procesu. Zagrożenia w tabeli dotyczą przede wszystkim ręcznej obsługi i rozproszonej dokumentacji bez LOGITO lub porównywalnego rozwiązania.

 

Przykład modelowania akceptacji wniosku zakupowego


Przykładowy model do uzgodnienia i skonfigurowania może obejmować:

  1. Złożenie wniosku - pracownik opisuje potrzebę, podaje kwotę i dodaje wymagane materiały.
  2. Sprawdzenie kompletności - brakujące dane powodują przekazanie wniosku do uzupełnienia.
  3. Wybór ścieżki - reguły uwzględniają np. kwotę, dział lub rodzaj zakupu.
  4. Akceptację - wniosek trafia do wskazanych osób zgodnie z ich odpowiedzialnością.
  5. Obsługę decyzji - zatwierdzenie, odrzucenie albo zwrot uruchamia odpowiedni dalszy wariant.
  6. Zakończenie - proces kończy się po zapisaniu rozstrzygnięcia i wymaganych informacji.


W tym przykładzie granicą procesu jest decyzja dotycząca wniosku. Dalsza realizacja zakupu może stanowić odrębny proces lub jego rozwinięcie.

 

6 kroków modelowania procesu biznesowego

 

  1. Określ cel i granice. Ustal oczekiwany rezultat, zdarzenie rozpoczynające oraz warunki zakończenia procesu.
  2. Poznaj stan obecny. Porozmawiaj z uczestnikami, przeanalizuj dokumenty i sprawdź rzeczywiste przekazania, opóźnienia oraz wyjątki.
  3. Zbuduj model AS-IS. Przedstaw zadania, role, decyzje i przepływ informacji. Zweryfikuj opis z osobami wykonującymi pracę.
  4. Zaprojektuj model TO-BE. Uprość zbędne etapy, doprecyzuj odpowiedzialność i ustal docelowe reguły.
  5. Sprawdź scenariusze. Przejdź przez typową sprawę, brak danych, odmowę, zastępstwo i przekroczenie terminu. Popraw niejasności.
  6. Przygotuj wdrożenie i pomiar. Ustal właściciela procesu, zasady aktualizacji oraz wskaźniki oceny. Przy automatyzacji skonfiguruj i przetestuj obieg.


LOGITO zaleca uwzględnianie rzeczywistych wyjątków i odpowiedzialności przed przeniesieniem reguł do systemu.

 

Kryteria i ocena

 
Ocena dotyczy przygotowania modelu oraz ewentualnego uruchomienia procesu w systemie.

Kryterium

Ocena

Czas wdrożenia

Zależny od złożoności procesu i dostępności uczestników. Opracowanie modelu i techniczne uruchomienie obiegu to odrębne zakresy prac.

Wpływ na bezpieczeństwo

Pomaga określić role, uprawnienia i punkty kontroli. Ich skuteczność wymaga właściwego wdrożenia oraz stosowania.

Koszt wdrożenia

Zależny od zakresu analizy, warsztatów, dokumentacji, konfiguracji i integracji.

Kompatybilność z aktualnymi rozwiązaniami

Model powinien uwzględniać istniejące systemy i źródła danych. Automatyzacja wymaga oceny ich możliwości technicznych.

Oszczędność czasu w organizacji

Model wskazuje potencjalne usprawnienia. Rzeczywistą oszczędność mierzy się po wdrożeniu zmian.

 

Podsumowanie


Modelowanie procesów biznesowych porządkuje wiedzę o zadaniach, rolach i zasadach działania. Pozwala opisać stan obecny oraz uzgodnić docelowy sposób pracy.

LOGITO wspiera przejście od modelu BPMN do skonfigurowanego i przetestowanego obiegu. Skuteczność rozwiązania zależy od jakości analizy, udziału uczestników i regularnej oceny wyników.

Najczęstsze pytania

Można rozpocząć od prostego opisu przebiegu pracy. Przy tworzeniu diagramów BPMN warto poznać podstawowe symbole i zasady, aby model był jednoznaczny dla jego odbiorców.

Uruchomienie obiegu wymaga przygotowania formularzy, danych, ról i reguł, a czasem również integracji. LOGITO łączy modelowanie z konfiguracją tych elementów.

Właściciel procesu, osoby wykonujące zadania i przedstawiciele zaangażowanych działów. Analityk pomaga uporządkować ustalenia, a IT ocenia kwestie techniczne, szczególnie przy integracjach.

Od procesu o jasno określonym zakresie, częstego i mierzalnego, w którym występują konkretne problemy. Przykładem może być akceptacja wniosków, obieg faktur lub obsługa zgłoszeń.

Uczestnicy powinni jednakowo rozumieć zadania, decyzje i odpowiedzialność. Model należy sprawdzić na typowych sprawach oraz wyjątkach. Po wdrożeniu zmian warto porównać czas obsługi, liczbę zwrotów i terminowość z wynikami początkowymi.